Hipotezy Lewińskiej
W świetle hipotez sformułowanych przez A. Lewińską "dzieci młodsze w wieku 7 - 11 lat wymagają klimatu kolorystycznego bardzo słonecznego... ich nauka jest zabawą, a zabawa kojarzy się z dużą ilością światła, słońca, powietrza, swobody i czystości... Barwami, które działają rozweselając, pobudzająco, odprężającego, opiekuńczo i kojarzą się w sposób pozytywny z przyrodą, są barwy żółte i zielone". Dzieci starsze, dla których nauczanie zaczyna być pracą, uczą się zajęć technicznych, rozwijają swe zdolności konstrukcyjne - "grupą barw kształtujących pożądany klimat otoczenia są zielenie i biele z małą ilością barw zalecanych z punktu widzenia bezpieczeństwa (czerwień, oranż, żółć)". Klasy najwyższe charakteryzują się wzrostem rozwoju umysłowego, rozpoczęciem okresu dojrzewania, budzeniem się zainteresowań formą plastyczną, krytycznym widzeniem rzeczywistości - "wymagają klimatu ułatwiającego skupienie, wzmocnienie uwagi, koncentrację spokojnej aktywizacji.