Jasny sufit
Najjaśniejszy jest sufit w bieli kremowej. Z zimnym błękitem zabielonym ściany frontowej kontrastuje jasnokremowy sufit. Silniejszy kontrast stanowi szarobrunatne linoleum na podłodze. Stoliki i krzesła w kolorze jasnego orzecha odcinają się od ciemniejszej plamy podłogi. Podczas gdy wnętrze szkoły szwedzkiej przedstawia typowy przykład harmonii monochromicznej, pełnej powagi i spokoju, to wnętrze projektu niemieckiego architekta jest przykładem harmonii polichromicznej, pełnej życia, ruchu i radości. Wzrok przesuwając się z jednej płaszczyzny na drugą pada na coraz inny odcień barwy, co wywołuje różnicę nastroju uczuciowego, prowokuje ruch myśli, czyni ją podatną na nowe skojarzenia, podnieca do wysiłku. Francuski architekt wnętrza wolał umieścić sprzęty na tle zabielonej zieleni (rys. 4), którą otoczył wszystkie ściany w dolnej partii w zasięgu wzroku ucznia siedzącego przy stoliku. Górna partia ściany utrzymana jest w kremowej bieli. Podłoga szaro popielata dobrze uwydatnia części metalowe i drewniane stolików.